Angel XXIX, Home and Tea

Staal – 3,5 x 0,8 x 1,7 meter

De Engelsman Colin Foster woont al jaren in Hongarije. Hij werkt hoofdzakelijk in steen met af en toe een uitstapje naar staal.
Zoals hier in Wijk aan Zee. Foster had van dorpsbewoners vernomen dat het Rolandsduin in de Tweede Wereldoorlog als lanceerplek werd gebruikt voor vliegende bommen. Vanaf deze plaats werd Londen bestookt met V1 en V2 raketten. Daardoor werd het Rolandsduin voor hem een beladen plek. Een plek met recht op een gedenkbeeld. Het werd een abstract beeld in de serie ‘Engelen’. Achtentwintig ‘Angels’ had hij al gehakt in steen; de negenentwintigste moest worden uitgevoerd in materiaal van de schroothoop. Letterlijk, want Foster heeft bijna alleen maar gevonden vormen gebruikt en die samenhang gegeven. Als een ruimtelijke collage. ‘Angel…’ is bescheiden van formaat; dat is steenhouwers eigen. Maar het heeft een stevige symboliek. Op de grond liggen brokken staal, delen van een kapotte wals. Gescheurd, gebroken. Puin. Ongeordend lijkt het. Uit deze chaos rijst een figuur op. Symmetrisch en met vleugels. In elkaar gezet van platte plaat als een speelgoedzweefvliegtuig. Hij doet aan een vliegtuig denken, maar het neusje geeft hem een menselijk trekje. Een engel. Of de fabelvogel Feniks, die telkens uit de as herrijst. De titel verdient nadere uitleg. ‘Angel’ is duidelijk genoeg. ‘Home and Tea’ was de gevleugelde uitdrukking van Engelse oorlogsvliegers die terugkeerden van bombardementsvluchten op Duitse steden. Met deze boodschap maakten ze duidelijk dat ze het afweergeschut wederom overleefd hadden en op de terugweg waren. En daar wachtte de thee…

> 4